Księgarnia na torach rodem z Opola

Księgarnia powstała w specjalnie do tego przystosowanym wagonie pasażerskim. Mieścił się w nim nie tylko sklep i magazyn książek, ale także część mieszkalna z kuchnią i ubikacjami dla personelu. Jak donosiła ówczesna „Trybuna Opolska", jego wnętrze „wysłano miękkimi chodnikami, nie zapomniano również o estetycznym umeblowaniu i urządzeniach radiofonizacyjnych".

Objazdowa księgarnia była wspólnym pomysłem ówczesnej dyrekcji Domu Książki (przedsiębiorstwo zarządzające księgarniami) oraz Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Dziś tylko wydawnictwo istnieje, a Dom Książki zbankrutował niemal równo przed 10 laty.

Ale na początku października 1961 roku nikt nawet nie przypuszczał, że kiedyś na opolskim rynku nie będzie państwowego monopolisty. Ruchoma księgarnia – nazwana „wagonem dobrej książki" – miała oferować literaturę techniczną, piękną oraz społeczno-polityczną – ludziom pracy.

Planowano, że wagon – przygotowany przez pracowników Opolskich Zakładów Naprawy Taboru Kolejowego – odwiedzi każdy zakład w województwie, dysponujący bocznicą kolejową.

Punkt sprzedaży książek miał stać na takiej bocznicy 2-3 dni, a potem jechać do kolejnego przedsiębiorstwa. Zakładano, że po objeździe Opolszczyzny zostanie wypożyczony dyrekcjom Domów Książki w kolejnych województwach. Tak pomysł z Opola miał się „rozlać" na cały PRL. Przyznaję, że nie wiem, czy tak się stało.
Nie udało mi się znaleźć nikogo, kto pamiętałby kolejową księgarnię. Nie dysponuję także fotografią, ale skoro wagon objeżdżał województwo, to pewnie gdzieś takowa się zachowała.

Na ten ciekawy okruch historii trafiłem przypadkiem, ale tym bardziej warto ocalić go od zapomnienia.
Wszak, jeśli wierzyć starej gazecie, była to pierwsza taka księgarnia w kraju.